RAL 5018 Türkisblau

Turkooisblauw is een blauwtint met een duidelijk groenaandeel, middellicht en krachtig, zonder ooit naar pastel te kantelen. Hij ligt precies tussen koel blauw en rijk groen en draagt beide stemmingen in zich. Op een vlak oogt hij niet luid, maar helder en alert, als water dat licht weerkaatst. Hij heeft karakter zonder zich op te dringen.

Op grotere vlakken, zoals een keukenfront, toont de kleur zich als rustige blikvanger die een ruimte meteen structuur geeft zonder haar kleiner te maken. Bij veel daglicht komt het groenaandeel naar voren en oogt de kleur fris, bijna maritiem. In gedempt licht schuift hij dichter naar een diepe petrol en krijgt hij meer gewicht en rust. Zo verandert de sfeer van een ruimte al naargelang het tijdstip, zonder dat de kleur zijn karakter verliest.

Turkooisblauw staat goed bij lichte houtsoorten zoals eiken of es, die zijn frisheid aarden. Bij messing ontstaat een warm contrast, bij geborsteld roestvrij staal een heldere, moderne lijn. Op wit marmer of licht terrazzo werkt de kleur als een kleurspat uit de zee, en bij linnen of katoenen textiel neemt hij zijn koelte iets terug. Steen en textiel geven hem de rust die hij als puur vlak niet altijd heeft.

Een tint dieper gezet vult Blauwwatertuin de kleur aan als donkere schaduw, bijvoorbeeld voor plinten of onderste elementen. Verkeerswit is het wit dat daarbij het vaakst wordt gekozen; het houdt het vlak licht en laat het Turkooisblauw ademen. Antracietgrijs neemt bij grepen of plinten de rol van rustige tegenpool op zich en voorkomt dat de kleur te zoet oogt.

Waterblau ligt dichter bij zuiver blauw en oogt koeler en afstandelijker. Mint-turkoois is lichter en laat meer groen door, waardoor het lichter en frisser lijkt. Patinagroen verschuift de balans ten slotte helemaal naar groen en brengt een aardsere, gedempte noot in het spel. Turkooisblauw staat tussen deze drie in en houdt het midden van helderheid en diepte vast.