RAL 5013 Kobaltblauw

Kobaltblauw heeft een tweede naam, die de meeste mensen als eerste noemen: Marineblauw. De kleur heeft de diepte van een avond op zee, zonder in zwart te kantelen. Hij oogt vastberaden, bijna zwaar, maar nooit koud. Op kleine vlakken zet hij een accent dat meteen gewicht krijgt.

Op grote vlakken, zoals een hele keukenfront, ontvouwt Marineblauw een rustige aanwezigheid die een ruimte eerder samentrekt dan verruimt. Bij veel daglicht toont zich een rijke, bijna fluweelachtige blauwtint met een lichte violette ondertoon. Valt er weinig licht binnen, bijvoorbeeld in een gang zonder ramen, dan wordt de kleur donkerder en schuift hij dicht naar zwartblauw, bijna als een silhouet. Juist dat maakt hem interessant voor meubels die 's ochtends en 's avonds verschillend mogen ogen.

Bij licht eikenhout en geborsteld messing ontstaat een contrast dat beide kanten rustiger maakt: het hout warmer, het metaal edeler. Op tegels in de badkamer ontmoet de kleur lichte natuursteen of marmer en werkt daar als een koele tegenpool voor de textuur van de steen. Linnen en grof katoen nemen de diepte van het blauw op en laten het minder glad lijken. Ook matzwart metaal, bijvoorbeeld bij grepen, past zonder breuk in dit beeld.

Een stap lichter ligt Violet-blauw RAL 5000 ernaast, dat hetzelfde karakter behoudt maar iets meer licht binnenlaat. Verkeerswit RAL 9016 is het wit dat erbij hoort: helder, zonder gele zweem, het laat het Marineblauw rustig staan in plaats van het te onderbreken. Antracietgrijs RAL 7016 neemt bij grepen en plinten de rol van stille omlijsting op zich; het houdt het vlak bij elkaar zonder zich op te dringen.

Saffierblauw RAL 5003 ligt dichter bij groen en oogt daardoor iets koeler, minder nachtzwart dan Marineblauw. Nachtblauw RAL 5022 gaat de andere kant op, dieper en donkerder, bijna zonder het roodaandeel dat Marineblauw nog laat zien. Staalblauw RAL 5011 haalt de warmte uit de kleur en legt er een grijze sluier overheen, voor wie het ingetogener wil.