RAL 3009 Oxidrot

Oxidrood is geen rood in eigenlijke zin, maar de gedempte herinnering eraan: een donkere, aardse tint die doet denken aan geoxideerd ijzer, gebakken klei of oud baksteenmetselwerk. Hij draagt meer bruin in zich dan vuur, meer aarde dan signaal. In uitstraling is hij stil en dicht, bijna zwaar, zonder somber te worden. Het is een tint die rust uitstraalt, maar nooit zacht wordt.

Op grote vlakken ontvouwt oxidrood een rustige zwaarte die een ruimte eerder samentrekt dan opent. Keukenfronten of meubelstukken in deze tint werken als een vast anker waaromheen lichte wanden of romig beige zich vanzelf groeperen. Bij veel daglicht toont hij zijn warme, bijna roestige diepte en laat hij nerven en randen duidelijk naar voren komen. Bij gedempt licht schuift hij naar het chocoladeachtige, bijna zwartbruine en oogt hij 's avonds onder warm licht fluweelachtig en donker, bijna als gloeiende as.

Oxidrood staat dicht bij hout met een warme, roodachtige nerf, bijvoorbeeld eiken of noten, maar oogt ook naast licht, gekalkt hout verrassend ontspannen. Metalen met een mat, geborsteld karakter, messing of zwartstaal, nemen zijn aardse diepte op zonder haar te overstemmen. Bij textiel past hij bij linnen, grove wol of fluweel in gedekte kleuren, minder bij gladde zijde of glanzend satijn. Naast natuursteen, vooral grijze leisteen of gebakken klei, lijkt hij uit hetzelfde materiaal gegoten.

Een tint dieper ligt notenbruin, dat oxidrood verankert en meubelfronten een warme, gedekte richting op stuurt, bijna als een tweede, rustigere schaduw. Als bijpassend wit brengt crèmewit licht in de combinatie zonder het contrast hard te laten overkomen, bijvoorbeeld op wanden of voegen naast rode tegels. Voor grepen en plinten biedt zwartbruin zich aan, dat de tint een heldere lijn geeft en hem optisch omlijst zonder hem zijn warmte te ontnemen.

Kastanjebruin ligt dichter bij zuiver bruin en oogt warmer, minder door het rood gedragen. Signaalbruin is lichter en helderder getekend, met minder van die aardse, bijna minerale diepte die oxidrood kenmerkt. Reebruin neemt de zwaarte van de tint op zijn beurt weg en nadert een vol, warm beige. Oxidrood zelf blijft van deze drie de donkerste en dichtste, de tint met het meeste rood in het bruin.