RAL 5022 Nachtblauw

Er is dat moment op de avond waarop de hemel niet meer blauw is en nog niet zwart, maar iets derdes daartussen dat nauwelijks een naam heeft. Nachtblauw raakt precies dat moment. Hij is donker, maar niet zwaar, koel, maar niet afstandelijk, en hij brengt een rust in een ruimte die aan het einde van de dag doet denken, ook als buiten nog de zon staat.

Op een groter vlak zoals een keukenfront of een tegelwand toont Nachtblauw een diepte die kleinere vlakken nauwelijks laten vermoeden. Bij veel daglicht oogt hij rijk en bijna fluweelzacht, bijna als diep water dat het licht opslokt in plaats van terug te kaatsen. Zodra de zon verdwijnt en alleen nog een lamp brandt, trekt de kleur zich terug en laat hij hoeken en randen vervagen, wat een ruimte een beschutte, bijna grotachtige stemming geeft. Juist daarin ligt zijn charme: hij verandert met de dag zonder onrustig te worden.

Bij hout past Nachtblauw bijzonder goed wanneer het warm is, bijvoorbeeld licht eiken of notenhout met zijn roodachtige nerf, dat een tegenpool vormt voor de koelte van het blauw. Bij metalen staat hij open voor messing, dat goudkleurig opflikkert, evenals voor geborsteld roestvrij staal, dat hem iets helders geeft. Textiel van linnen of fluweel neemt de diepte van de kleur op en geeft haar zachtheid terug, terwijl licht marmer of kalksteen als rustpunt ernaast werkt, bijna als een tegenwicht tegen de donkerte.

Zuiverwit is de combinatie die het vaakst naast Nachtblauw wordt besteld, en dat met reden: het schept een helder, bijna grafisch contrast dat de diepte van het blauw pas echt zichtbaar maakt. Blaupaars, een tint lichter, werkt als zachte overgang wanneer de sprong naar wit te groot lijkt. Verkeerswit daarentegen brengt een koelere, preciezere noot mee die Nachtblauw een bijna technische helderheid naast zich zet, zonder de warmte helemaal te verdringen.

In de buurt van de blauwtinten onderscheidt Nachtblauw zich duidelijk van zijn verwanten. Gentiaanblauw is lichter en stralender, bijna zelfverzekerd, terwijl Ultramarijnblauw meer verzadiging en minder zwart meebrengt en daardoor levendiger oogt. Kobaltblauw blijft ten slotte dichter bij het klassieke, krachtige blauw, zonder de nachtelijke zwaarte die Nachtblauw maakt tot wat hij is: een kleur voor het moment tussen dag en duisternis.